Dobry wieczór! Na wojskowych Powązkach pożegnaliśmy dzisiaj Krzysztofa Leskiego. Pierwszy raz – jak zapewne większość – żegnałem kogoś kogo znałem, a kto został zamordowany. To morderstwo jak i cała sytuacja związana z Krzysztofem spowodowała, że – mam takie wrażenie – czuliśmy się bardziej bezradni niż zwykle stojąc w obliczu śmierci. Kiedy wróciłem do domu nie wiedzieć czemu zajrzałem na portal Linkedin i wyświetliło mi się, że dwa miesiące temu Krzysztof zaprosił mnie do grona znajomych. Uznałem to wtedy za normalną aktywność. Jesteś aktywny w sieci, znaczy że jesteś. W końcu istniejemy coraz bardziej wirtualnie, coraz bardziej przez to powierzchownie, a o realnym bycie przypominają nam jedynie prawdziwe zgony. Dobranoc.
(krawat: Hutson Harbour)
